De geschiedenis van de dans

De geschiedenis van de dans begint al in de prehistorie. Natuurvolken gebruikten de dans onder andere als ritueel om de goden tot tevredenheid te stemmen of om gunsten af te dwingen. Deze magische dansrituelen hebben zich in de loop van de tijd ontwikkeld tot de dansvormen die we nu kennen. Daarbij zijn drie functies te onderscheiden: de dans als ritueel, als recreatieve waarde en als vorm van communicatie.
De rituele dans heeft een magisch of religieus karakter en wordt uitgevoerd om een bovennatuurlijke macht (goden, demonen) te bezweren of te vereren.
De recreatieve dans heeft tot doel om via de dans iets van de eigen cultuur te beleven. Vaak zegt de dans iets over de geschiedenis van de eigen cultuur of het eigen land. Dit kan gepaard gaan met een grote bewegingsenergie, hoewel met name in de westerse cultuur deze energie min of meer is bevroren tot een formele dans zoals bij de hofdans. In de moderne popdansen is de bewegingsenergie weer duidelijk herkenbaar.
De communicatieve dansvorm is vooral terug te vinden in de theaterdans. Daarin spelen de dansers een rol die op de anderen is afgestemd.

[YouTube = http://www.youtube.com/watch?v=dMH0bHeiRNg&eurl=%5D

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s