Whittret

Taylor Dayne (Baldwin (New York), 7 maart 1962) is een Amerikaanse zangeres. Taylor Dayne is het pseudoniem van Leslie Wunderman.

Na haar middelbare school werd Taylor Dayne zangeres van new wave groep Felony. Naast de regelmatige optredens studeerde ze muziektheorie en -compositie en nam ze privé zangles. Nadat ze Felony had verlaten, ging ze zingen bij de groep The Next maar in 1985 begon ze een solocarrière.

Na enkele 12-inch platen uitgebracht te hebben, kwam Taylor Dayne in 1988 met haar single Tell it to my heart. Deze single kwam in veel landen, waaronder Nederland, op de nummer 1-positie. In datzelfde jaar trad Taylor Dayne op in het voorprogramma van Michael Jackson.

Het lukte Taylor Dayne niet het grote succes van Tell it to my heart te evenaren. In 1993 kwam ze met een nieuw album en in 1994 met een Greatest Hits album. Na een meningsverschil met haar platenmaatschappij begon ze in 1994 voor haarzelf. Omdat ze nog onder een contract viel, hield ze zich enige tijd bezig met acteren. In 1998 kwam ze met een nieuw album dat ze onder eigen beheer heeft uitgegeven. De titelsong van het album Planet Love uit 2000 werd een grote dancehit in de Verenigde Staten.

Ze is moeder van een tweeling, geboren uit een draagmoeder. De vader van de kinderen is onbekend.

uit : http://nl.wikipedia.org/wiki/Taylor_Dayne

[YouTube = http://www.youtube.com/watch?v=nj-FzQtdtC8]

Dit Britse duo arriveert in het begin van de jaren tachtig op de golf van jazzy softpopgroepen. De groepsnaam is ontleend aan een kleine boetiek waar een bord stond met de mededeling “for your bedroom needs, we sell everything but the girl”. Tracey Thorn (26 september 1962) en Ben Watt (6 december 1962) ontmoeten mekaar aan de universiteit van Hull. Het duo speelt een eerste keer samen in 1982, maar verder dan een mooie maar eenvoudige versie van Cole Porters ‘Night and Day’ komt de initiële samenwerking niet. Tracey neemt dan solo het akoestische minialbum ‘A Distant Shore’ op en ook Watt kent een solosuccesje met het vooral bij critici goed ontvangen ‘North Marine Drive’. In 1984 tekenen ze als Everything But The Girl voor Blanco Y Negro. De single ‘Each and Everyone’ doet het goed in de hitlijsten en is een prima inleiding voor het erg mooie debuutalbum ‘Eden’, een exquise collectie loungepop met een jazzy ondertoon. Everything But The Girl valt vooral op door hun sterke compositorische talenten. Met de single ‘I Don’t Want to Talk About It’, een erg mooie cover van Danny Whitten, breekt de groep ook in de rest van de wereld door. We schrijven intussen al 1988 en ‘Idlewild’ wordt zowel bij de critici als het platenkopende publiek een groot succes. Het duo blijft zich verder ontwikkelen als songschrijvers en zo merk je op alle albums wel een zekere progressie.

In de jaren 90 en later bouwen ze hun muziek uit die meer gericht is op dance, maar toch verliezen ze hun identiteit niet. Iedereen kent wel “Missing” (like the deserts miss the rain).

http://www.ebtg.com/ 

[YouTube = http://www.youtube.com/watch?v=QRZPj7vKsPs]

[YouTube : http://www.youtube.com/watch?v=1ftrhUBG9dg]